X
تبلیغات
☆❤☆حسرت دیدار ☆❤☆

☆❤☆حسرت دیدار ☆❤☆

امروز واستون يه رمان گذاشتم اميدوارم خوشتون بياد...

                                                        

این داستان، داستان زندگی دختر جوانی به نام شقایق است. شقایق در یک خانواده معمولی در جنوب شهر تهران زندگی میکرد. خواهر شقایق لیلی با احسان ازدواج کرده بود و در ظاهر زوج خوشبختی بودند. شقایق هم عمیقاً شوهر خواهرش را دوست داشت. زندگی آرام و خوبی داشتند تا اینکه پسر عموشون سعید بعد از سالها از ژاپن بر میگرده و آتش زیر خاکستر مانده عشق لیلی را با خواستگاری از شقایق روشن میکنه. شقایق به سرعت او را رد میکنه ولی لیلی پنهانی با سعید قرار میذاره و تصمیم میگیره که از احسان جدا بشه و با سعید ازدواج بکنه. احسان که عاشقانه لیلی را دوست داشت شکست عشقی بدی میخوره. شقایق که از اول هم عاشقانه احسان را دوست داشته بعد به احسان نزدیک میشه ولی احسان بدجوری او را بیرون میکنه و یکی دو روز بعد قبول میکنه که با شقایق ازدواج کنه به این شرط که تا ابد جدا از هم زندگی کنند و فقط در ظاهر زوج خوشبختی باشند…

شقایق که عشق او را کور کرده بود تمام شرط و شروط احسان را میپذیره و به این فکر میکنه که بالاخره از محبت خارها گل میشود. در حالیکه نمیدونسته احسان دیگه قلبی نداره که به او تقدیم کنه.

سرنوشت انتقام خودش را از لیلی و سعید میگیره و ….

+ نوشته شده در  جمعه بیست و نهم مرداد 1389ساعت 16:50  توسط مریم   | 

غم...

                   ☆☆ غم تنها ترین تنهای دنیا 

                 
   تویی زیباترین زیبای دنیا 

                                              
  ☆ تو مثل امید یک قناری

                                                
قراری بر دل هر بی قراری

               
منم یلدای بی پایان عاشق

               
تو بودی مرحم زخم شقایق

                                                  
تویی لالایی خواب خوش آواز

                                                 
بالم را مشکن در اوج پرواز

                
نگاهت را می پرستم ای نگارم

                 فدای تار مویت هر چه دارم    

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                     

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم مرداد 1389ساعت 12:31  توسط مریم   | 

                                        
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم مرداد 1389ساعت 12:9  توسط مریم   | 

دوستت دارم...

                                               ★ اگه سکوت برا من بهانه بود   ★

                             برا تو دفتر خاطرات کهنه بود           روز هاي تنها بودن بهانه شد

                                               ★ بهانه اي برا ريختن اشک تو شد  ★

                             مي دونم خيلي کمم پر ازغمم         برا تو همون دليل موند نم

                                               ★  اگه يه روز تموم بشه اشکه چشام ★ 

                            چي مي خواد به باره از چشام         يادته دعايي کردي تو برام

                                               ★  زير اون گنبد زرد, آقا م رضا(ع)  ★

                            مي دونم خيلي کمم پر ازغمم          برا تو همون دليل موند نم
 
                                               ★ برسم به عشق جاويد خودم ★

                           عشق من توي چرا نيستي کنارم       شايد باورش سخته برات

                                              ★ که دوستت داشته باشم خيلي زياد★

                           مي دونم خيلي کمم پر ازغمم           برا تو همون دليل موند نم

                                              ★ روزي پسري از دريا بودم برات★

                          تنها رفيق دوريه تنهايت                    حالا نيستي دختر تنهاي شب

                                              ★چون بودن يا نبودنم نداره فرق★

                          مي دونم خيلي کمم پر ازغمم           برا تو همون دليل موند نم

                                             ★ديگه حتي ارزش نداره حرفام★

                          چون ديگه دوستتم نداري, ميدونم       ميدوني چرا برات شعر ميخو نم
    
                                             ★ ميخونم تا بدوني دوستت دارم.....همين★

                                                                                                   دوستت دارم                   

                                                                                                                                                     
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم مرداد 1389ساعت 12:4  توسط مریم   | 

                                        
+ نوشته شده در  جمعه بیست و دوم مرداد 1389ساعت 16:4  توسط مریم   | 


                                        

   دوستی با هر که کردم زد به قلبم خنجری

                               عاشق هر کس شدم من ،شد نسیب دیگری   

                              

                          

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم تیر 1389ساعت 18:8  توسط مریم   | 


   تقدیم به تمام دوستان عزیزم                                                                                                                                                      
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم تیر 1389ساعت 18:6  توسط مریم   | 

بی خیالی...

دلم خوش است به گل‌های باغ قالی‌ها


که چشم باران دارم زخشکسالی‌ها  


به باد حادثه بالم اگر شکست، چه باک!


خوشا پریدن با این شکسته‌بالی‌ها!‌


چه غربتی است، عزیزان من کجا رفتند؟


تمام دورو برم پر زجای خالی‌ها


زلال بود و روان رود روبه دریایم


همین که ماندم مرداب شد زلالی‌ها


خیال غرق شدن در نگاه ژرف تو بود


که دل زدیم به دریای بی‌خیالی‌ها

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم تیر 1389ساعت 17:30  توسط مریم   | 

_________________@@@@@___
_________________@@@@@___
_________________@@@@@___
_________________@@@@@___
_________________@@@@@___
__@@@@@@@@@@@@@@@_
__@@@@@@@@@@@@@@@_

______________________________
______@@@@@@@@@_______
__@@@@@_______@@@@@___
_@@@@@_________@@@@@__
_@@@@@_________@@@@@__
_@@@@@_________@@@@@__
__@@@@@_______@@@@@___
______@@@@@@@@@_______

_____________________________
__@@@@___________@@@@_
___@@@@_________@@@@__
____@@@@_______@@@@___
_____@@@@_____@@@@____
______@@@@___@@@@_____
______@@@@@@@@@______
________@@@@@@@@______

_____________________________
______@@@@@@@@@______
______@@@@@@@@@______
_______________@@@@______
_______________@@@@______
______@@@@@@@@@______
______@@@@@@@@@______
_______________@@@@______
_______________@@@@______
______@@@@@@@@@______
______@@@@@@@@@______


عشق چيست؟!
به کوه گفتم عشق چيست؟ لرزيد.
به ابر گفتم
عشق چيست؟باريد.
به باد گفتم
عشق چيست؟ وزيد.
به پروانه گفتم
عشق چيست؟ ناليد.
به گل گفتم
عشق چيست؟ پرپر شد.

به انسان گفتم
عشق چيست؟


اشک از ديدگانش جاري شد و گفت: ديوانگيست

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم تیر 1389ساعت 17:27  توسط مریم   | 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم تیر 1389ساعت 17:23  توسط مریم   | 

همواره::::

همواره تنهاييم

                  تنها در اين زندان

تنها در اين محبس

                   اين خانه ي ويران

همواره تنهاييم

                   تنها در اين خانه

تنها در اين وهم

                   ميراث کاشانه

همواره تنهاييم

                   تنها در اين ترديد

جايي که ديو شب

                   پروانه را دزديد

همواره تنهاييم

                   در جمع ياران هم

در يک کوير خشک

                   در زير باران هم

همواره تنهاييم

                   وقتي که مي آييم

وقتي که دستان را

                   بر سنگ مي ساييم

همواره تنهاييم

                   در اين نفس تنگي

در قلب يک بن بست

                   مدهوش دلتنگي

همواره تنهاييم

                  وقتي که در خوابيم

وقتي که در شب ها

                   همراه مهتابيم

همواره تنهاييم

                   اما نمي مانيم

با اينکه رمز شب ، ها را نمي دانيم

                   همواره تنهاييم
 
تنها تر از مهتاب

                   تنهاتر از رويا

تنها تر از يک خواب

                  همواره تنهاييم

تنهاتر از خورشيد

                  همچون ستون هاي

یک تخت جمشيد

                  همواره تنهاييم

همچون خداي خويش

                  تنها تر از تنها

همچون شب درويش

                  همواره تنهاييم

وقتي که در خاکيم

                  وقتي گرفتار
 
دستان ناپاکيم

                  همواره تنهاييم

چون پروانه شب

                  يک جا نمي پاييم

زيرا که در ابهام

                  دنبال معناييم ...

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم تیر 1389ساعت 17:20  توسط مریم   | 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم تیر 1389ساعت 17:18  توسط مریم   | 

مردن...

در راه رسیدن به تو گیرم که بمیرم

اصلا به تو افتاد مسیرم که بمیرم

یک قطره ی آبم که در اندیشه ی دریا

افتادم و باید بپذیرم که بمیرم

یا چشم بپوش از من و از خویش برانم

یا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرم

این کوزه ترک خورد!چه جای نگرانی ست

من ساخته از خاک کویرم که بمیرم

خاموش مکن آتش افروخته ام را

بگذار بمیرم که بمیرم که بمیرم

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم تیر 1389ساعت 17:17  توسط مریم   | 

                                      
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم تیر 1389ساعت 17:16  توسط مریم   | 

رفتن...

خبر اوردن می دونم خیلی شلوغ شده سرت
میگن خدا حافظ شده کلام اول اخرت
همه همش دنبالتن خیلی ها رو پس می زنی
نه با همه کس می شینی نه سر به هر کس میزنی نه سر به هر کس میزنی
نه نمی خوام ببینمت نه دیگه حرفشم نزن
حرفی نمونده بین ما از این به بعد نه تو نه من
نه نمی خوام ببینمت نه برو از پیشم برو
دیگه ازت بدم می یاد دیگه نمی خوامت تو رو
من و واسه وقتی می خوای که خلوت دور و برت
خبر اوردن می دونم خیلی شلوغ شده سرت
می رسه اون روزی که باز می یای و می یفتی به پام ولی دیگه با دیگرون فرقی نمی کنی برام
پا شو برو این اخرشه اخر خط من و تو
اخر خط من و تو
نه نمی خوام ببینمت نه دیگه حرفشم نزن
حرفی نمونده بین ما از این به بعد نه تو نه من
نه نمی خوام ببینمت نه برو از پیشم برو
دیگه ازت بدم می یاد دیگه نمی خوامت تو رو دیگه نمی خوامت تو رو
دیگه نمی خوامت تو رو
من و واسه وقتی می خوای که خلوت دور و برت
خبر اوردن می دونم خیلی شلوغ شده سرت
می رسه اون روزی که باز می یای و می یفتی به پام ولی دیگه با دیگرون فرقی نمی کنی برام
پا شو برو این اخرشه اخر خط من و تو
اخر خط من و تو
نه نمی خوام ببینمت نه دیگه حرفشم نزن
حرفی نمونده بین ما از این به بعد نه تو نه من
نه نمی خوام ببینمت نه برو از پیشم برو
دیگه ازت بدم می یاد دیگه نمی خوامت تو رو



+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم تیر 1389ساعت 17:14  توسط مریم   |